GÜNAHIMIZ NE?

•İşte mesele burada. Eğitim can çekişiyor, değerler uçmuş, nitelik suç olmuş, bilgi yerlerde, bilim kaos, ilim fetvalara kalmış, devran çan çalıyor, ülke kan ağlıyor, babalar işsiz, anneler aşsız, dünya fani, şükret hani ile masada çörek, çayın yanında börek, sen büryanı çevir ye, o üryan simit ile olmuş kelek.

Şükret, açlık kaderdir.
Saflık, şereftir.
Susarsan insansın.
Susmazsan hainsin.
Şükredeceksin; morfin almış gibi.
Oysa İslamda şükür; Allah’ın kullarına uygun gördüğü, hastalık, afet, ölüm, kaza ve musibetlerdir.

•Yokluğa, açlığa, haksızlığa, zulme, adaletsizliğe, hukuksuzluğa; şükredeceksin diye İslam Dinine (Allah’a) iftira atarak, faiz ve tefeye günah DEĞİL diyebiliyorlar. Dünya değişse de, değiştiremeyeceğiniz “Kuran-I Kerim Hükümleri (Allah’ın emirleri) bir gün siler süpürür, alır götürür. (Nuh’un Tufanı)

•Bakara Süresi 275.Ayet: ”Faiz yiyenler, ancak şeytanın çarparak sersemlettiği kimse gibi kalkarlar. Bunun sebebi onların, “Alım satım da, ancak faiz gibidir” demeleridir. Halbuki Allah alım satımı helâl, faizi ise haram kılmıştır. Artık kime Allah’tan bir öğüt erişir de, faizciliği bırakırsa geçmişte yaptığı kendisine aittir, işi de Allah’a kalmıştır. Kim de yine faizciliğe dönerse, işte bunlar orada devamlı kalmak üzere cehennemliklerdir.”

•Fetva verenlerden çok, İHL ve İlahiyat mezunu vekillere ve bürokratlara hayret ettim. Bir çoğunu okullardan tanırım. Cumhuriyetin Maarif kanunlarıyla köyden çıkmış, eğitimin fırsat eşitliği kanunu ile yatılı okumuş, büyümüş, ilim almış, hacca, umreye, ABD’ye gitmiş, hiç değişmediği gibi, kendisini değerli gören kanuna hakaret etmektedir. Yıllar önce, hutbelerinde; “Tefeciler yuva yıkıyor, haram yiyor, faiz Cehennem ateşidir, yetişecek çocukları haramzade olacak.” diye bağıranlar. Nasıl oluyor da; alınan eğitimlerdeki, tefsir, fıkıh, kelam mealleri ve hadislerde okuduklarımız. Hani siz bizden daha iyi müslümandınız. Hani ben hep derdim Ya; “Onu Allah bilir.” Maşallah hızlısınız. Allah’ın bildiğini erken anladınız!..

•Ben artık üzülemiyorum. O duygularımı yitirdim gibi. Ağlamak istiyorum “erkekler ağlamaz” aklıma geliyor ve gülüyorum. Acaba ben; depresif mi oldum, yoksa “deprasyona mı?” giriyorum!

•Hani; kalp kırıldı, yürek yırtıldı, gönül büzüldü, moral bitti, kafa bozuldu Ya. Acaba; ”Ruhumda bir sıkıntı mı başladı.” diye sabredeyim de…

“Sabret gönül birgün olur bu hasret biter,
Çekilen acılar canım gün olur geçer.”
bu da sıradan bir şarkı. Ayetler bile okunmazken!

•Bir de hiç acı çekmeden yaşayanlar var. Bizim günahımız ne?